ΚΑΤΑΓΩΓΗ:
Ελλάδα, νήσος Ρόδος.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΙΣΧΥΟΝΤΟΣ ΠΡΟΤΥΠΟΥ:

ΧΡΗΣΗ: Σκύλος που κυνηγά κυρίως λαγό αλλά και πέρδικα τσούκαρ (νησιωτική) χρησιμοποιώντας κατά κύριο λόγο την όρασή του (Λαγωνικός οράσεως).
Παρατηρητικός, αεικίνητος, ενεργητικός, αθλητικός, με ευαίσθητη όσφρηση και ιδιαίτερα ταχυκίνητος.
Δύσκολα εκπαιδεύσιμος, προτιμά να κυνηγά κατά μόνας και όχι σε «αγέλη».
Το Ροδίτικο λαγωνικό δεν «φλυαρεί» στις οσμές του λαγού στα σημεία βοσκής αλλά «ξεκόβει» νωρίς τα μονοπάτια διαφυγής του βρίσκονται σχετικά εύκολα το «γιατάκι» του.
Μετά από σύντομη ιχνηλασία και σύντομο «σταμάτημα» μπροστά στον λαγό – ενίοτε και άλλα θηράματα – εφορμά στο θήραμα με σκοπό την σύντομη δίωξή του και τελικό στόχο την σύλληψή του.
Το Ροδίτικο λαγωνικό είναι σκύλος ιδιαίτερα αθλητικός και ταχυκίνητος, πράγματα που του δίνουν την δυνατότητα μετά από σύντομη δίωξη τις περισσότερες φορές να συλλαμβάνει το θήραμα που έχει μπροστά του. 

ΚΑΤΑΤΑΞΗ F.C.I.:
Ομάδα 10: Λαγωνικοί Οράσεως
Υποομάδα 1: Μακρύτριχα ή «κροσσωτά» Λαγωνικά
Χωρίς εξετάσεις εργασίας

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ:
Σκύλος μεσαίου μεγέθους, ιδιαίτερα αθλητικός, ελαφριάς κατασκευής , με εμφανή την τάση να περιληφθεί σχηματικά στο τετράγωνο.
Η όλη του παρουσία και εμφάνιση δείχνει σκύλο που εργάζεται ακούραστα για μεγάλα χρονικά διαστήματα και που κύρια «όπλα» του είναι η όρασή του, η εκρηκτικότητα και η ταχύτητά του.
Κύρια χαρακτηριστικά είναι η έντονα ανασηκωμένη κάτω γραμμή (γραμμή της κοιλιάς), το κατεβασμένο μέχρι τους αγκώνες στήθος, η «δρεπανοειδής» ουρά και το δολιχοκέφαλο σχήμα του κεφαλιού του.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ:
Ύψος στο ακρώμιο με συνολικό μήκος έως τους γλουτούς σε αναλογία 1:1 ή με μήκος ελάχιστα μεγαλύτερο που δεν αλλοιώνει όμως το τετράγωνο σχήμα του σκύλου.
Στήθος με ύψος που φθάνει στον αγκώνα ή 1-2 και αναλογία ρύγχους προς κρανίου 1:1 με ιδανικό το ρύγχος να είναι μακρύτερο από το κρανίο.
ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ – ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ:
Σκύλος κυνηγίου μικρώ θηραμάτων που δεν διστάζει όμως να καταδιώξει και μεγαλύτερα θηράματα όπως το ελάφι – άλλωστε συναντάμε αρκετά ελάφια στους κυνηγότοπους της Ρόδου – με εξειδίκευση στον λαγό.
Έξυπνος, πιστός, ανθρωποκεντρικός με τον ιδιοκτήτη του, επιφυλακτικός με τους ξένους αλλά ποτέ επιθετικός.
Δύσκολα εκπαιδεύσιμος, αυθόρμητος και ενστικτώδης.
ΚΕΦΑΛΙ:
Κρανίο: Κωνοειδές (εμφανώς δολιχοκέφαλο), επίπεδο ανάμεσα στ’ αυτιά με άξονες σε σχέση με το ρύγχος παράλληλους ή ελάχιστα αποκλίνοντες. Ρινομετωπική αύλακα ελάχιστα εμφανής.
Στοπ όχι ιδιαίτερα τονισμένο, συμβατό με το «δολιχοκέφαλο» σχήμα του κρανίου.
ΠΡΟΣΩΠΟ:
Μάτια: σε σχήμα «αμυγδάλου» και πάντα με χρώμα καστανό.
Ρύγχος: Το σχήμα του είναι οξυγώνιο τρίγωνο με στεγνά και σφικτά χείλη χωρίς όμως να δίνει την εντύπωση υπερβολικά οξύρυγχου σκύλου. Η άνω γραμμή του ρύγχους ευθεία με ανοχή για ελάχιστη κατωφερή κλίση στο ακρορίνιο.
Μύτη: Καλά ανεπτυγμένη με ευρεία ρουθούνια μαύρου χρώματος.
Σιαγώνες – Δάγκωμα: Σαγόνια ισχυρά που κλείνουν χωρίς προγναθισμό ή υπογναθισμό σε πλήρες ψαλιδωτο δάγκωμα 42 δοντιών.
Αυτιά: Τριγωνικά με ελαφρά στρογγυλεμένες άκρες ψηλά τοποθετημένα αλλά κάτω από την οριζόντιο του πάνω μέρους του κρανίου. Ιδιαίτερα κινητικά και με μήκος 1-2 cm. μακρύτερο από την κόγχη του ματιού όταν έρθουν προς τα εμπρός.
Λαιμός: Μήκος λαιμού σχεδόν ίσο με το συνολικό μήκος του κεφαλιού, αλλά και το συνολικό μήκος της λεκάνης.
Ισχυρός στη βάση του λεπταίνει προς το κρανίο δίνοντας την αίσθηση πως προσομοιάζει με το σχήμα του λαιμού του ελαφιού.
Στο σύνολό του αρκετά μακρύς και μυώδης.
ΚΟΡΜΟΣ:
Άνω γραμμή ράχης: Επίπεδη ευθεία με αρκετή κλίση προς τους γλουτούς.
Λεκάνη: Μυώδης με έντονη κλίση που προδίδει σκύλο ταχύτητας και εκρηκτικότητας.
Οσφύ: Ισχυρή μυώδης, κοντή.
Στήθος – θώρακας: Καλά ανεπτυγμένο, όχι ιδιαίτερα ευρύ στο εμπρόσθιο μέρος με καλοσχηματισμένες πλευρές, που κατεβαίνουν χαμηλά έως τους αγκώνες ή 1-2 εκατοστά ψηλότερα.
Ποτέ βαρελοειδούς σχήματος, κυλινδρικό ή πολύ ψηλότερα τοποθετημένο από το ύψος των αγκώνων.
Κάτω γραμμή – κοιλιά: Η γραμμή της κοιλιάς ανασύρεται αρκετά μετά το τέλος του θώρακα (όπως σε όλα τα λαγωνικά οράσεως).
Ουρά: Η ουρά σε ηρεμία ή απλή κίνηση φέρεται κάτω ή ελαφρά ανασηκωμένη με καμπύλη «δρεπάνι» κατά την εργασία ή σε ένταση φέρεται ψηλά πάνω από την ράχη καμπυλωμένη «δρεπάνι», ανεκτή και η ουρά που σχηματίζει ένα κύκλο και ενδεχόμενα αγγίζει κάποιες φορές την ράχη ή κάποια πλευρά των γλουτών.
Η βάση της ισχυρή, λεπταίνει σταδιακά προς την άκρη της με μήκος έως το ύψος των ταρσών.
Απαγορευτική η ύπαρξη ανουρίας ή βραχυουρίας.
ΑΚΡΑ:
Εμπρόσθια Άκρα: Ωμοπλάτες ισχυρές με κλίση προς τα πίσω, μυώδεις όχι ιδιαίτερα ταυτισμένες. Ο βραχίονας σχεδόν ίσου μήκους με την ωμοπλάτη.
Το αντιβράχιο μεγαλύτερου μήκους από τον βραχίονα. Έτσι η απόσταση του αγκώνα από το έδαφος είναι μεγαλύτερη από το 50% του συνολικού ύψους στο ακρώμιο.
Το σχήμα των οστών των εμπρόσθιων άκρων σε μια θεωρητική διατομή είναι τριγωνικό.
Οι καρποί με κλίση προς την κάθετο έως 10%.
Τα εμπρόσθια πέλματα έχουν σφικτά και δυνατά δάχτυλα με σχήμα γάτας. Αγκώνες κοντά σου στον κορμό χωρίς εσωστρέφεια ή εξωστρέφεια.
Πίσω Άκρα: Δυνατά και μυώδη παράλληλα μεταξύ τους κοιτώντας τα από πίσω.
Μηροί: Καλά ανεπτυγμένοι, μυώδεις ευρείς με ικανό μήκος.
Γόνατο: Με μέτρια κλίση.
Ταρσός: Ισχυρός, σταθερός κατά την κίνηση.
Μετατάρσιο: Ίσιο, κάθετο προς το έδαφος.
Πέλματα: Με ισχυρά δάχτυλα σφικτά με σχήμα «λαγού»
Παράνυχα – ψευδόνυχα στα πίσω άκρα δεν υφίστανται και είναι ιδιαίτερα ανεπιθύμητα.
Κίνηση: Κίνηση ελαφριά, σταθερή, με ισχυρή ώθηση από τα πίσω άκρα, ευρύ διασκελισμό.
Γρήγορη εναλλαγή των άκρων χωρίς πλαγιοβάδηση, πλαγιοσυντονισμό ή διασταύρωση των άκρων.
ΜΑΝΔΥΑΣ:
Το Ροδίτικο λαγωνικό εμφανίζεται σε δύο ποικιλίες.
Την κοντότριχη με κοντό, πυκνό μανδύα μήκους περίπου 1,5 εκ. – 2 εκ. σε όλο το σώμα, το κρανίο και την ουρά, αλλά και την μακρύτριχη ποικιλία με μανδύα μακρύτερο στα αυτιά, τον κορμό, την ουρά και το πίσω μέρος των άκρων, μήκους 5-7 εκ., ± 1 εκ.
Χρώμα: Καστανό με μαύρες απολήξεις στις τρίχες. Υπόλευκο – μπεζ, καστανό ανοιχτό, μαύρο, μαύρο πύρινο. Επιτρεπτά λευκά σημάδια στο στήθος ή στο κάτω μέρος των άκρων ή και στα δύο σημεία ταυτόχρονα.
Στις λευκές περιοχές επιτρέπονται καστανά στίγματα.
«Γκρίζο» χρώμα του οποίου η αίσθηση δίνεται από τις ανακατεμένες μαύρες και καστανές τρίχες και τις καστανές τρίχες με τις μαύρες απολήξεις.
ΜΕΓΕΘΟΣ – ΥΨΟΣ – ΒΑΡΟΣ:
Ύψος στο ακρώμιο:
Αρσενικά 58 – 64 εκ. ± 2 εκ.
Θηλυκά 51 – 59 εκ. ± 1 εκ.
Βάρος:
Αρσενικά 18 – 20 κιλά
Θηλυκά 14 – 17 κιλά

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ:
Κάθε απόκλιση από τα παραπάνω χαρακτηριστικά θεωρείται ελάττωμα και αξιολογείται ανάλογα με την επίδρασή του στην υγεία, την ευζωΐα αλλά και την ικανότητα του σκύλου να εκτελεί την εργασία του.

Σοβαρά ελαττώματα:
Μερικός αποχρωματισμός μύτης
Λευκό σημάδι «κολάρο» στο λαιμό
Παντελής έλλειψη «στοπ» στο κρανίο
Τονισμένο ιδιαίτερα ινιακό οστό
Αποκλίνοντες άξονες κρανίου ρύγχους ιδιαίτερα εμφανείς

Ελαττώματα αποκλεισμού:
Προγναθισμός – υπογναθισμός
Εντρόπιο – εκτρόπιο
Φοβικοί ή επιθετικοί σκύλοι
«Ρωμαϊκή» μύτη
Υπερτονισμένη κλίση λεκάνης
Υπερβολικά λεμφικά ή ογκώδη σκυλιά
Μακριά ή πολύ κοντά αυτιά ή ημιανορθωμένα
Μάτια κίτρινα ή διαφορετικού χρώματος μεταξύ τους ή μαύρα
Ανοικτά πέλματα

Σημείωση: Τα αρσενικά ζώα πρέπει να έχουν δύο εμφανείς φυσιολογικούς όρχεις στο όσχεο.
Μόνο εργονομικοί και υγιείς σκύλοι, τυπικοί μορφολογικά πρέπει να αναπαράγονται.